Winschoten – Beste collega’s, vrienden en familie, Vandaag 01-04-26 staan we stil bij een bijzondere mijlpaal. Onze dierbare collega Lia is maar liefst 40 jaar in dienst van de overheid – een prestatie om trots op te zijn. En het is geen 1 april grap.
Lia’s loopbaan begon eigenlijk met een heel andere droom: ze wilde graag in de zorg werken. Helaas liep dat anders, doordat haar cijfer voor anatomie te laag was en ze dit vak niet kon herkansen. Ze ging vervolgens aan de slag bij de sociale dienst in het gemeentehuis van de gemeente Oldambt en kwam daarna te werken op de typkamer. Toen de typkamer werd opgeheven, stroomde ze door naar P&O.
Die ervaringen nam ze mee toen ze in 2002 de overstap maakte naar de brandweer in het gemeentehuis. Destijds was er niet veel animo voor de functie, omdat het om een fulltimebaan van 40 uur ging, terwijl veel geïnteresseerden liever 20 uur wilden werken. Lia werkte op dat moment nog bij P&O, maar merkte dat dit toch niet helemaal bij haar paste. Toen ze bij Kliphuis aangaf dat ze wel interesse had in de functie, bleek de vacature eigenlijk al gesloten. Toch liet ze zich daardoor niet tegenhouden. Met op dat moment nog weinig kennis van de brandweer – behalve dat haar schoonvader commandant was – zette ze de stap.
Ze begon beneden, op een kantoor bij het fietsenhok – niet bepaald de meest glamourvolle plek – maar wie Lia kent, weet: waar zij zit, wordt het al snel een fijne plek. Later verhuisde ze naar een ander kantoor, waar ze samen met Bianca en Klaasje werkte, en daar groeide ze steeds verder in haar rol.
In 2014 veranderde de organisatie opnieuw en ging de gemeentelijke brandweer over naar de Veiligheidsregio Groningen. Ook daarin bewoog Lia mee, en zo kwam ze hier terecht, op de kazerne aan de Molenweg 2 – de plek waar we vandaag samen zijn.
Door de jaren heen heeft Lia zich continu ontwikkeld. Ze heeft zich bijgeschoold, is meegegroeid met alle veranderingen en is uitgegroeid tot een onmisbare kracht binnen de organisatie. Sterker nog: ze is hét gezicht en aanspreekpunt van de dagdienst in Oldambt geworden.
Maar Lia is natuurlijk meer dan alleen haar werk. Ze komt uit Bad Nieuweschans en vormt samen met Bert een hecht gezin. Ze zijn trotse ouders van Jeroen en Fabian, en inmiddels ook trotse grootouders van Maartje en Jasmijn. En dat oma-zijn – dat past haar misschien nog wel het allerbeste.
Je merkt het aan alles. De trots waarmee ze over haar kleindochters praat, de glimlach die meteen verschijnt. Maartje en Jasmijn komen dan ook maar al te graag bij oma langs op de kazerne. Even de brandweerauto’s bewonderen, rondkijken waar oma werkt, en natuurlijk gezellig samen op kantoor wat drinken. En laten we eerlijk zijn: daar worden ze waarschijnlijk net zo goed verzorgd als wij hier allemaal.
Als je collega’s vraagt om Lia te omschrijven, hoor je woorden als: de moeder van de brandweer, lief, altijd verzorgd en iemand die alles tot in de puntjes regelt. En met een knipoog wordt ze ook wel eens “Miss Bouquet” genoemd – en dat zegt eigenlijk al genoeg.
Bij Lia kun je altijd terecht. Of je nu een vraag hebt, iets wilt regelen of gewoon behoefte hebt aan een goed gesprek – haar deur staat altijd open. Binnen de posten van Oldambt kent iedereen haar, en iedereen weet wat ze aan haar heeft. De korps-avonden die zij organiseert zijn daar een perfect voorbeeld van: met zorg, aandacht en altijd tot in de puntjes geregeld.
Lia durft haar mening te geven, maar doet dat altijd met respect en zonder op de voorgrond te treden. Ze behandelt iedereen met waardigheid, zonder oordeel, en dat maakt haar niet alleen een fijne collega, maar ook een bijzonder mens.
Lieve Lia, namens ons allemaal: ontzettend bedankt voor de fijne samenwerking, je inzet, je warmte en alles wat je voor ons betekent.
Van harte gefeliciteerd met jouw 40-jarig jubileum! Namens alle collega`s en ook namens 112Groningen.
Foto's
